Envexa: O diñeiro é amarelo

“Son moi raros”, “Non mandan os nenos ao colexio”, “Non cumpren os horarios”, “Dormen nas tendas”, “Non pagan impostos”… ¿Adiviñades de quen falan estas voces? Si, dos chinos, unha comunidade que dende hai uns anos convive con nós, compartindo espazos. Cóbado con cóbado, xuntos pero non revoltos. E coma sempre, onde non hai roce hai prexuizos e linguas que se botan a pacer. O certo é que as acusacións contra eles proliferan en Santiago tanto coma os propios chinos -121 empadroados en 2007, o terceiro grupo de estranxeiros na cidade-.

Primeiro foron os restaurantes, despois os bazares. En España podemos atopar máis de 10000 empresas de titularidade china: 4000 restaurantes, máis de 3000 tendas de “todo a 1 euro”, almacéns, tendas de fotografía… En Santiago o protagonismo lévano os bazares: cóntanse ao redor dunha decena (a maioría no Ensanche), fronte aos tradicionais “todo a 100” galegos, que apenas chegan aos 5 establecementos na capital. Como apuntaban algúns titulares, máis locais e máis metros cadrados que Inditex.

Negando de base o racismo, unha pregunta asalta as nosas conciencias: ¿que nos move a criticar o enriquecemento do imperio do bazar chino máis que – por exemplo- o de outros imperios textís galegos? ¿Será a envexa? No comercio buscamos a resposta…